آخرین تحولات
جیل لپور، مورخ و استاد دانشگاه هاروارد، در کتاب جدید خود با عنوان «ظهور و سقوط دولت مصنوعی» هشدار داده است که گسترش هوش مصنوعی و واگذاری تصمیمهای اجتماعی و سیاسی به سامانههای تحت کنترل شرکتهای فناوری، میتواند ساختار دموکراسی و زندگی عمومی را بهتدریج تضعیف کند.
تعریف دولت مصنوعی
لپور این وضعیت را با اصطلاح «دولت مصنوعی» توصیف میکند؛ نظمی که در آن بخشی از وظایف و اختیاراتی که زمانی در اختیار نهادهای عمومی و دولتهای منتخب بود، به شرکتها، پلتفرمهای دیجیتال و سامانههای خودکار منتقل میشود. او در گفتوگو با پادکست «هارد فورک» نیویورک تایمز گفت در چنین مدلی، تصمیمها بیش از آنکه با رضایت شهروندان گرفته شوند، تحت تأثیر ماشینها و شرکتهایی قرار میگیرند که مالک یا کنترلکننده آنها هستند.
تغییر در زیرساختهای قدرت
لپور تأکید میکند که جهان هنوز بهطور کامل وارد چنین وضعیتی نشده است، اما بسیاری از زیرساختهای لازم برای آن درحال شکلگیری هستند. به باور او، برخی از مدیران و سرمایهگذاران صنعت فناوری نیز دیدگاهی را دنبال میکنند که در آن قدرت شرکتهای فناوری میتواند از نهادهای عمومی و خواسته رأیدهندگان فراتر برود.
- امروزه تماس با شرکتها، دریافت خدمات، جستوجوی اطلاعات و حتی پیگیری برخی امور اداری بیش از گذشته به چتباتها و سیستمهای خودکار وابسته شده است.
- لپور معتقد است این تغییر فقط مسئلهای مربوط به راحتی یا فناوری نیست، بلکه میتواند بر نحوه توزیع قدرت در جامعه نیز اثر بگذارد.
پرسش اصلی مطرح شده در کتاب او این است: چه کسی تصمیم گرفته که بسیاری از تعاملات روزمره انسانها، از دریافت خدمات گرفته تا دسترسی به اطلاعات، باید از طریق سامانههای خودکار انجام شود؟